این قرارداد چیست؟

قرارداد محرمانگی استاندارد قالب پایهٔ ایرندا است: یک افشاکننده (معمولاً کارفرما) اطلاعات حساس را با یک دریافت‌کننده (معمولاً مجری یا فریلنسر) در میان می‌گذارد و طرف مقابل متعهد می‌شود آن را افشا یا خارج از موضوع همکاری استفاده نکند. متن مطابق قوانین ایران تنظیم شده و برای شروع سریع بدون پیچیدگی حقوقی اضافه مناسب است.

به چه درد می‌خورد؟

  • شروع همکاری فریلنسری وقتی فقط یک طرف اطلاعات محرمانه می‌دهد
  • ارسال بریف، فایل‌های داخلی، یا دسترسی اولیه به ابزارها
  • همکاری‌هایی که هنوز نیاز به بندهای تخصصی فنی یا استخدامی ندارند

برای چه کسانی است؟

  • کارفرماهایی که به فریلنسر پروژه می‌سپارند
  • فریلنسرهایی که قبل از دریافت بریف کامل می‌خواهند چارچوب محرمانگی داشته باشند
  • کسب‌وکارهای کوچک و استارتاپ‌هایی که قالب ساده و قابل‌امضا می‌خواهند

چه زمانی لازم است؟

  • قبل از ارسال جزئیات محصول، قیمت‌گذاری داخلی یا لیست مشتریان
  • قبل از دادن دسترسی به داشبورد، دیتابیس آزمایشی یا فایل‌های غیرعمومی
  • وقتی همکاری کوتاه یا متوسط است و هر دو طرف ساختار ساده را ترجیح می‌دهند

چه زمانی لازم نیست؟

  • اگر هر دو طرف قرار است اطلاعات حساس رد و بدل کنند — بهتر است NDA دوطرفه بگیرید
  • اگر موضوع صرفاً جلسهٔ pitch یا کشف نیاز است — نوع جلسه آنلاین مناسب‌تر است
  • اگر فقط کلی‌گویی عمومی بدون جزئیات محرمانه رد و بدل می‌شود

تفاوت با انواع نزدیک

نسبت به یک‌طرفه همان منطق افشاکننده/دریافت‌کننده را دارد ولی برچسب و مقدمهٔ عمومی‌تری برای همکاری روزمره دارد. نسبت به دوطرفه، تعهد محرمانگی متقابل صریح ندارد. نسبت به فنی/پروژه‌ای/استخدامی، بندهای هدف تخصصی‌تر ندارند.

آمادهٔ ساخت NDA استاندارد هستید؟

در چند دقیقه بسازید، لینک امضا را برای مجری بفرستید و بعد از امضای او کار را شروع کنید.

ساخت استاندارد

سایر انواع قرارداد